انتظار
در امتداد نگاهم به خانه می آیی...ز انتهای افق عاشقانه می آیی

تویی حجم تمام عشق و احساس
تویی چون غنچه و عطر گل یاس
تو چون شب بو، تویی بوی سپیده
بوی گندم که از بادی خمیده
تویی بوی اقاقی در خیابان
تو بوی یاسمن در زیر باران
تو بوی ارغوان، بوی شقایق
تویی بوی بهار، بوی دقایق
تو پاکی، با دل من همزبونی
تو خوبی، محشری، تو مهربونی
میده دسات بوی اون سیب هف سین
نفس هات میده بوی خواب شیرین
تنت بوی نسیم، بوی صداقت
نگاهت بوی شوق، بوی محبت
تویی موج تبسم بر لبانم
ترا بر اوج شعرم می نشانم
بهروز _ رها

[ چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ ] [ 7:6 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]

شد معلم محور علم و هنر
می نویسم نام او را من به زر
بر سرای دل نشان نام او
دیو جهل و بیسوادی رام او
هر معلم همچو شمعی روشن است
رونق بستان و باغ و گلشن است
سوزد و روشن کند اندیشه را
چون پیمبر دارد او این پیشه را
اسب عشقش را کنون زین می کند
فکر و ذهن ما را آذین می کند
گشته مدرسه مکان و سنگرش
عشق آموزش همیشه بر سرش
صحبت ازمدرسه و آموختن است
صحبت از درس و چو شمعی سوختن است
هر معلم با خلوص و شوق و شور
اطلبوالدانش ز مهدست تا به گور
بند و زنجیر جهالت شد دگر
با شعور و علم و دانش بی اثر
بی تکلف این معلم چون گل است
در امور پرورش چون سنبل است
همچو خورشیدی بتابد در جهان
اختری باشد میان کهکشان
دست حق همواره با آنان یار
بهر آموزش همه مشغول کار
اهل علم و اهل فن و ارزشنند
بر تن ما روح دانش می دمند
ساعی اند و پرتلاش بی چند و چون
می شود با علم شان دانش فزون
دست حق همراهتان تا انتها
چون نشستید دردل و جان رها
بهروز رها

[ شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ ] [ 6:50 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]


امروزه هرچه مرده زن ذلیله
اگرچه ریش داره و با سبیله
هر که گفته نمی ترسم من از زن
بدان حرفش ضعیف و بی دلیله
هر حرفی میزنن مردای امروز
تو بازار نمیدن یک شنبلیله
اگر باشد چراغی دست مردا
نه نفت داره نه شعله نه فیتیله
خلاصه ز  ذ  بودن گشته قانون
شده چون مد میان هر قبیله
رها» تا وقت مردن حرفش این است
امروزه هر چه مرده زن ذلیله
بهروز رها

[ دوشنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۴ ] [ 7:26 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]


آرزویم را گل آذیـن كــرده ام
اسب عشقم را دگر زین كرده ام

دشت دل را من ز باران امیــد
با لطافت جمله پرچیـن كرده ام

خانه ی چشـم نیـاز خســته را
با قدومش عطــرآگین كرده ام

لحظه ی سبز حضورش را ز شوق
در خیالم خوب و رنگین كرده ام

انتظارم را به كف بگرفتــه ام
اشـتیاقم را چو آییـن كرده ام

چون ز ره آیـد نگار نـازنیــن
راه جانم را چه گلچین كرده ام

می رسد تا من«رها» گردم ز غم
كام دل زین مژده، شیرین كرده ام
بهروز رها

[ جمعه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۴ ] [ 9:13 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]

وقتی که شب پر زد به سوی خانه ی دل
پر شد ز عطر گام او آن دم سبویم

چون با مشامم بوی نابش آشنا شد
من جز شمیم غنچه ی رویش نبویم

از کوچه ی شب وقتی  که تنها گذشتم
دیدم نمایان چهره اش را پیش رویم

تا من گشودم دفتر احساس دل را
بوی نسـیم اشتـیاق آمد به سـویم

از روزن سـبز نسـیم دستی بر آمد
آمد نشست ارام و آهسـته به مویم

آن لحظه بس شیرین و ناب و دلنشین بود
آنی به جایش لحظه ای دیگر نپویم

بستم به دل نقش حضورش تا همیشه
همچون «رها» جز نقش نام او نجویم
بهروز رها

[ پنجشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۴ ] [ 8:36 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]
با تو همراه بود نگاهم
وقتی نواختی آهنگ جدایی را
تارهای دلم
پاره شد با زخمه ی قهرت
می رفتی و دلت با من بود همچنان
و شبنم ندامت
خیس می کرد گونه هایت را
بهروز رها

[ شنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 7:19 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]

قشنگتر از مهتابی

روشن تر از شمع

آرامش نگاهت دلپذیر

لطافت کلامت چون باران

ترنم موسیقی عشق است غنچه ی لبخندت

حضور نفس هایت ادامه ی رود زندگیست

همیشه جاری باش

بهروز رها

[ سه شنبه بیست و پنجم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 8:32 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]

 

لحظه ها را طی می کنم ثانیه ثاینه

ترا نفس می کشم قدم قدم

قطره قطره انتظار دیدنت را

می ریزم از گوشه ی چشمهایم

جرعه جرعه حسرت داشتنت را

سر می کشم از جام فراق

به دیدارم بیا

بهروز رها

[ شنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 7:46 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]


چو آمد فاطمـه دنیـا ، شب هر شـیعه تابان شـد
جهان مملو ز شادی شد، صفای دل دو چندان شد

سـپیده سر زد و دنیـا ، ز شعری از سـحر ممـلو
شـكوه رقص پروانه ، به باغ گل نمــایان شــد

به دشت تار دل ریزد ، سـتاره چشمك شـادی
و چشم آسـمان دل ، ز شـادی غرق باران شـد

به برگ جان هر عاشـق ، نشسته شبنم احسـاس
از این میلاد فرخنده، جهان مست و غزلخوان شد

شكوفا شد ز لطف حق ، معطر غنچه ای دیگر
سراسر خانه احمد، از این مولد گل افشان شد

تبسـم ســر زده آمـد ، ز حجـم اتفــاقی نـاب
حضور خنده بر لبها ، دوباره شیعه خندان شد

چو آمـد مظـهر عفت ، همـان گلواژه خلقت
همــان ام ابیهـایی ، كه او بـانـوی دوران شـد

فلك ازشوق میلادش، فرو آورده سر برخاك
عطا شد كوثر سـرمد ، اوان شـكر یزدان شـد

ســــرود تهنیت آیـد ، ز درگـاه خـداونـدی
»رها» شد غرقه در شادی، سرای دل فروزان شد
بهروز رها

[ چهارشنبه نوزدهم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 9:4 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]

تویی مولا تمام هست و بودم
تویی مولا همـه بـود و نبودم

برایت منتـظر بـر در نشینم
فدای تو تمام هست و بـودم

بیا تا جان خود سـازم فدایت
بیـا تا بشـنوم مولا صـدایت

اگر آیی اباصــالح بـه پیشم
نمی سـازم دگر مولا رهـایت

بیا ای یوسف گمگشته مـا
بیا ای منتـقم مهـر دل آرا

بپوش پیراهن رزم حسین را
نشـان عاشـقان ده قبـر زهرا

ز هجران تو مـولا غمگـسارم
ز دوریت همیشه اشــکبارم

بیا جان حسینت جان زهـرا
بـرای دیدنت در انتـــظارم
بهروز رها

[ دوشنبه هفدهم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 12:3 ] [ بهروز قاسمی (رها) ]
About

همواره عاشق بمانید

behrooz_raha@yahoo.com
Blog Custom

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

جاوا اسكریپت

تعبیر خواب

كد موسيقي براي وبلاگ






.